​"നിയമസഭ ഒരു ദേവാലയമാണ്" എന്ന് പ്രസംഗിക്കുന്നവർ തന്നെ ആ സഭയുടെ തറയിൽ മലർന്നു വീണും, മേശപ്പുറത്ത് കയറി നൃത്തം ചെയ്തും ജനാധിപത്യത്തെ വെറും തെരുവ് നാടകമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. 2015 മാർച്ചിൽ കേരള നിയമസഭയിൽ കെ.എം. മാണിയുടെ ബജറ്റ് അവതരണം തടസ്സപ്പെടുത്താൻ അന്നത്തെ പ്രതിപക്ഷം കാട്ടിക്കൂട്ടിയ വിക്രിയകൾ ഇന്നും മലയാളിയുടെ ഓർമ്മയിൽ ഒരു ഉണങ്ങാത്ത മുറിവാണ്. അന്ന് മേശപ്പുറത്ത് കയറിനിന്ന്, വസ്ത്രം അഴിഞ്ഞുപോയത് പോലും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അഴിഞ്ഞാടിയ ജനപ്രതിനിധി ഇന്ന് ഭരണസിരാകേന്ദ്രത്തിൽ മന്ത്രിയായി വിരാജിക്കുമ്പോൾ, തോൽക്കുന്നത് സാധാരണക്കാരന്റെ നീതിബോധമാണ്.

​സഭയിലെ 'അടിവസ്ത്ര' വിപ്ലവവും കോടികളുടെ നഷ്ടവും

​ലോകത്തിന് മുന്നിൽ കേരളം അഭിമാനത്തോടെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്ന പാർലമെന്ററി മര്യാദകളെല്ലാം ആ ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ചവറ്റുകുട്ടയിലായി. സ്പീക്കറുടെ കസേര മറിച്ചിടുക, കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ തല്ലിത്തകർക്കുക, മൈക്കുകൾ പിച്ചിച്ചീന്തുക—ഇതായിരുന്നു അന്നത്തെ വിപ്ലവം.
* ​അന്ന് കണ്ടത്: പ്രതിഷേധത്തിന്റെ പേരിൽ നിയമസഭയുടെ വസ്‌തുവകകൾ തല്ലിത്തകർക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ. സ്വന്തം അടിവസ്ത്രം പോലും മറന്നുകൊണ്ടുള്ള ആക്രോശങ്ങൾ.
* ​ഇന്ന് കാണുന്നത്: അന്ന് നിയമം കൈയ്യിലെടുത്തവർ ഇന്ന് നിയമം നടപ്പിലാക്കുന്ന കസേരകളിൽ ഇരിക്കുന്നു.
* ​നഷ്ടം ആർക്ക്?: സഭയിലെ നാശനഷ്ടങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ മാത്രം ലക്ഷങ്ങൾ വേണ്ടിവന്നു. സഭ തടസ്സപ്പെട്ട ഓരോ നിമിഷവും ജനങ്ങളുടെ നികുതിപ്പണം അറബിക്കടലിൽ ഒഴുക്കുന്നതിന് തുല്യമായിരുന്നു
• 
​ആഗോള മാതൃകകൾക്ക് മുന്നിൽ നമ്മൾ എത്ര ചെറുത്!

​ലോകത്തെ മികച്ച ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങളിലെ സഭാനടപടികളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മുടെ ജനപ്രതിനിധികൾ കാട്ടുന്നത് ശുദ്ധമായ അസംബന്ധമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.
* ​ബ്രിട്ടീഷ് ഹൗസ് ഓഫ് കോമൺസ്: അവിടെയും ബജറ്റ് അവതരണ വേളയിൽ കടുത്ത വിയോജിപ്പുകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ബജറ്റ് പ്രസംഗം തടസ്സപ്പെടുത്താനോ സഭയിലെ ഉപകരണങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാനോ ആരും തുനിയാറില്ല. വാദങ്ങളെ തകർക്കാൻ അവർ ഉപയോഗിക്കുന്നത് മൂർച്ചയുള്ള വാക്കുകളെയാണ്, അല്ലാതെ മേശപ്പുറത്തെ നൃത്തമല്ല.
* ​സ്കാൻഡിനേവിയൻ പാർലമെന്റുകൾ: നോർവേയിലോ ഡെന്മാർക്കിലോ ഒരു ജനപ്രതിനിധി ഇത്തരം പെരുമാറ്റം കാഴ്ചവെച്ചാൽ, അടുത്ത നിമിഷം ആ വ്യക്തിക്ക് പൊതുജീവിതത്തിൽ നിന്ന് വിരമിക്കേണ്ടി വരും. വോട്ടർമാർ അത്രമേൽ അച്ചടക്കം അവരിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
* ​ജപ്പാൻ ഡയറ്റ്: ജപ്പാനിലെ പാർലമെന്റിൽ അംഗങ്ങൾ തമ്മിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ പോലും പരസ്പര ബഹുമാനം കൈവിടാറില്ല. സഭയുടെ അന്തസ്സ് എന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ അന്തസ്സായി അവർ കാണുന്നു.
​നമ്മുടെ നാട്ടിലോ? സഭയിൽ എത്രത്തോളം മോശമായി പെരുമാറുന്നുവോ, അത്രത്തോളം വലിയ 'പോരാളി'യായി രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ ഇവരെ വാഴ്ത്തുന്നു. അതിന്റെ ഫലമാണ് അന്ന് അഴിഞ്ഞാടിയവർ ഇന്ന് മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നത്.
​പിച്ചച്ചട്ടിയിൽ കൈയിടുന്ന ഭരണകൂടം

​ഓരോ നിയമസഭാ സമ്മേളനത്തിനും ഒരു മിനിറ്റിന് ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ ചിലവാകുന്നുണ്ട്. എം.എൽ.എമാരുടെ സിറ്റിംഗ് ഫീസും യാത്രപ്പടിയും മറ്റ് സൗകര്യങ്ങളും കഴിഞ്ഞാൽ ബാക്കിയാകുന്നത് ശുദ്ധ ശൂന്യതയാണ്.
* ​ചർച്ചകൾ പൂജ്യം: വികസന കാര്യങ്ങളോ ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങളോ ചർച്ച ചെയ്യാൻ സമയമില്ല.
* ​ബഹളത്തിന് കോടികൾ: സഭ സ്തംഭിപ്പിക്കുന്നത് വഴി നഷ്ടമാകുന്നത് നിയമനിർമ്മാണത്തിനുള്ള വിലയേറിയ സമയമാണ്.
* ​ഗുണനിലവാരമില്ലാത്ത പ്രതിനിധികൾ: രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ വിശ്വസ്തരായ 'ഗുണ്ടകൾക്ക്' സീറ്റ് നൽകുന്നതാണ് സഭയിലെ ഈ നിലവാരത്തകർച്ചയ്ക്ക് പ്രധാന കാരണം.
• 
​തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മാറേണ്ടത് നമ്മുടെ മനോഭാവമാണ്

​സംസ്കാരമുള്ള, വിജ്ഞാനമുള്ള, സഭയുടെ അന്തസ്സ് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ആളുകളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ജനങ്ങൾ തയ്യാറാകാത്തിടത്തോളം ഈ 'കളി' തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും.
​ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ: ജനങ്ങളുടെ പിച്ചച്ചട്ടിയിലെ ചില്ലിക്കാശെടുത്ത് സഭയിൽ അഴിഞ്ഞാടുന്നവർക്ക് വോട്ട് നൽകുന്നത് നാം തന്നെയാകുമ്പോൾ, ഈ അപമാനത്തിൽ നമുക്കും പങ്കുണ്ട്. വസ്ത്രം അഴിഞ്ഞുവീഴുന്ന ആവേശം കാണിക്കുന്നവരെയല്ല, ജനങ്ങളുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ വിവേകത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നവരെയല്ലേ നമുക്ക് വേണ്ടത്?

​2015-ൽ നാം കണ്ടത് വെറുമൊരു പ്രതിഷേധമല്ല, മറിച്ച് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നഗ്നതയായിരുന്നു. അന്ന് മേശപ്പുറത്ത് നൃത്തം ചെയ്തവർ ഇന്ന് ഭരണത്തിന്റെ ഉന്നതങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നത് നമ്മെ പരിഹസിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. നിയമസഭകളെ വെറും കളിസ്ഥലങ്ങളാക്കുന്ന ഈ രീതി തിരുത്തപ്പെടണം. ഖജനാവ് ചോരുന്നതും ജനാധിപത്യം തകരുന്നതും നോക്കിനിൽക്കാൻ ഇനി ജനങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല. അടുത്ത തവണ വോട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ, ഇത്തരം 'അടിവസ്ത്ര' രാഷ്ട്രീയക്കാരെയും സഭയിലെ കോമാളികളെയും തിരിച്ചറിയാൻ നമുക്ക് സാധിക്കണം.